Taşlamalar: Araba - Rasim Köroğlu - Şair Rasim Köroğlu - Resmi Websitesi

Ara
İçeriğe git

Ana menü:

Taşlamalar: Araba - Rasim Köroğlu

Taşlamalar
 
 
 
Şiirin Öyküsü:
Şairin kendi arşivindeki 19.12.2005 tarihli bir dökümandan aktarılmıştır.

Bir cuma günü bahçede babamla oturuyoruz. Sohbet ediyoruz. Bir ara arabasını övmeye başladı. Ama öyle abartılı anlatıyor ki sanırsınız, son model mercedes. Oysa araba, bir arabanın olabileceği kadar taka. Babam tam bir uyanık köylü tipidir. Alış veriş yapacağı zamanlarda kasketi kafasında aşağı yukarı hareketlendirir durur. Yine şapka hareketlenmeye başladı. Sağ eliyle kafasında aşağı yukarı oynatıp duruyor. 
Ben, içimden "Bakalım" dedim, "Bu işin sonu nereye varacak?"
Babam arabayı bir müddet daha methettikten sonra bana doğru dönerek:
"Oğlum, bu araba, iyi araba. Ele gitmesin, bunu sen al" dedi.
"Mesele anlaşıldı, bugünkü kurban benim" diye düşündüm.
Elimizdeki altınları, bilezikleri sattık; bankadan para çektik, o takayı aldık.
Almaz olaydık... 
Biz de bir araba almadan önce,
Özenir herkese bakar giderdik.
Kim derdi ki hemen alıverince,
Garip başımızı yakar giderdik.
 
Çocuklar itirir, hanım çekerdi,
Konu komşu çıkar, seyre bakardı,
Benzini bitince yağı yakardı,
Dumanı havaya diker giderdik.
 
Arada sırada basarsa marşı,
Sesinden ayağa kalkardı çarşı,
Kurulup içine ellere karşı,
Kasıla kasıla çeker giderdik.
 
Arıza yapınca verirdik tehir,
Uçmadık ne dere kaldı ne nehir,
Zindana dönerdi koskoca şehir,
Vurunca direği yıkar giderdik.
 
Yollara düşerdik sabah ezanı,
Pikniğe varırdık yatsı zamanı,
Lastiklerin yoktu dini,imanı,
Günde üç beş kere söker giderdik.
 
Rampayı inerken benzerdi kuşa,
Dolardık içine eğlene, coşa,
Hanımı çekmezdi vursak yokuşa,
Gahi evli gahi bekar giderdik.
 
Vurdukça, çarptıkça boyardık onu,
Üzerinde vardı her rengin tonu,
Dönmezdi arada direksiyonu,
Yoldan şarampole çıkar giderdik.
 
Delik deşik idi altının sacı,
Yerlere değerdi ayağın ucu,
Kaç kere düşmüştü içinden bacı,
Yolcuyu yollara döker giderdik.
 
Eskiydi koltuğun çulu çaputu,
Rüzgarda uçardı hep ön kaputu,
Sanırsın mübarek müzikli kutu,
Sesinden kulağı tıkar giderdik.
 
Evden sanayiye zar zor varırdı ,
Nerde usta görse, orda dururdu,
Çırak kızar, kalfa çekiç vururdu,
Sağlam kalan yeri büker giderdik.
 
Sermayeyi sardık ala kediye,
Almazdı kimseler, etsek hediye,
Rasim der ki nazar değmesin diye,
Her yanına boncuk takar giderdik.
 
Rasim Köroğlu
Şiirin Videoları
Araba - Rasim Köroğlu
Araba - Kanaltürk
 
5 yorumlar
Ortalama Oy: 5.0/5

 
Halil GÜRKAN
2015-03-01 18:23:53
Bu şiiri yazdığı zamanı çok iyi hatırlıyorum. Gelip bana okudu. Şiir çok güzel olmuş dedim. Ancak yüzünden , bir tereddütü olduğunu anladım. Hayrola Rasim dedim, mesele nedir ? Her zamanki hassasiyeti ile "Şiir tamam, ya hikayesine babam darılırsa." dedi. Onu rahatlatmak için, ben o babanın darılacağını hiç sanmıyorum. Tereddütün, onun insanları kandıran birisiymiş gibi anlaşılmasıysa bence o da yersiz. Çünkü babanı tanıyanlar onu zaten bilir. Tanımayanlar da senin gibi bir evlat yetiştiren birisinin böyle bir şey yapmayacağını zaten anlarlar. Sen rahat ol dedim. Şimdi ikisinin de bu konuyu konuşacak bol bol vakitleri oluyordur sanırım. Mekanları cennet olsun.
GÖNÜL BİCER
2015-01-19 22:09:12
Yunus Emre Kültür Merkez'inde abimin bu şiiri okurken babamla abimin birbirlerine bakışlarını unutamıyorum.
Emre Köroğlu
2015-01-12 00:29:22
Babamın bu şiirden önce anlattığı hikayede bahsettiği araba, yani dedemden aldığı araba, "mavi murat 124" ama mısralara bakınca sanki babam ikisini de düşünerek yazmış bu şiiri.
Erkan Ergen
2015-01-11 21:18:34
Emre, Acaba bu araba, "Turuncu Renault 12 mi?" yoksa "Mavi Murat 124 mü?"
Emre Köroğlu
2015-01-11 20:41:33
Bu şiir, belki de bana çocukluğumu, ailemle geçirdiğim güzel zamanları hatırlattığı için babamın en sevdiğim taşlama şiiridir. Her okuyuşumda hem gülümser hem de maziyi düşünerek hüzünlenirim.
 
Yandex.Metrica
İçeriğe dön | Ana menüye dön